Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) opublikował 3 września 2026 r. decyzję z 2 lipca 2026 r. w sprawie Leszek Orłowski przeciwko Polsce (skarga nr 33686/22).

Skarżący w skardze złożonej do Trybunału zarzucił ograniczenie prawa dostępu do sądu na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja) w związku z odmową zwolnienia go od kosztów sądowych.

Trybunał zauważył, że skarżący składając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wielokrotnie oświadczał, iż nie posiada żadnych oszczędności. Jednak z ustaleń dokonanych przez sąd krajowy na podstawie informacji uzyskanych z zakładu karnego wynikało, że skarżący dysponował środkami finansowymi na rachunkach. Trybunał wskazał, że osoba ubiegająca się o zwolnienie z opłat sądowych ma obowiązek działać z należytą starannością i rzetelnie współpracować z sądami, przedstawiając dowody dotyczące swojej sytuacji materialnej, zaś skarżący nie uzasadnił rozbieżności między swoimi oświadczeniami a informacjami z jednostki penitencjarnej. Ponadto Trybunał zwrócił uwagę, że wysokość wymaganej opłaty sądowej wynikała z wygórowanej wartości przedmiotu sporu określonej przez samego skarżącego. W konsekwencji Trybunał uznał, że sądy krajowe zachowały właściwą równowagę pomiędzy interesem Państwa w pobieraniu opłat sądowych a interesem skarżącego w dochodzeniu roszczenia, zaś skarga jest oczywiście bezzasadna.

Z powyższych względów Trybunał jednogłośnie postanowił uznać skargę za niedopuszczalną zgodnie z art. 35 § 3 lit. a oraz art. 35 § 4 Konwencji.

Decyzja jest dostępna w języku angielskim w bazie orzeczniczej Trybunału (https://hudoc.echr.coe.int).